Dizi

YOKSUL ÇOCUKLARIMIZA YARDIM PROJESİ: BİR AVUÇ UMUT

 

Gençlerin cephesinden güzel şeyler oluyor. Yardımseverliğin, başkası için bir şeyler yapabilmenin kaygısını taşıyor bir avuç genç. 2009 yılında Basel merkezli bir proje başlatılmış. “Burada yaşayan gençleri nasıl aktif hale getirebiliriz“ ile başlayan bu proje fikri, kısa zamanda yaşam bulmuş ve büyümeye başlamış. Bir grup insan buralardan kalkıp, Anadolu`nun en ücra köşelerine, gönüllülük temelinde yardımlar taşımış. Bir avuç insanla başlayan bu proje zamanla büyümüş ve “Bir Avuç Umut“a dönüşmüş.

Projenin aktörlerinden Aysel Atıcı ve İnanç Doğan`la buluşuyoruz. İkisi de sağlık sektöründe çalışıyor ve boş zamanlarını sosyal aktivitelerle geçirmeyi seviyor. Aysel ile  İnanç`a “Bir Avuç Umut“ projesini sorduk.

Aysel: 2009 yılında bağlama hocamız Müge`nin çabalarıyla başladık. Müge kendi öğrencileriyle bir konser düzenledi. Orada elde edilen gelirle köylerimizden birine bir kütüphane kurduk.  2010 yılında çalışmalarımızı daha fazla geliştirmek için çekirdek bir kadro kurduk ve “Bir Avuç Umut“ adı altında dernekleştik.

 

İnanç: Amacımız Türkiye`de ki insanlarımızla buradakiler arasında bir köprü bağı kurmak. 

Başarılı olduğunuzu düşünüyor musunuz?

İnanç: Kesinlikle, şu an geriye dönüp baktığımızda, 2010 dan 2013 e ne kadar sağlam adımlarla ilerlediğimizi görüyoruz.

Aysel: Adımlarımızı yavaş atmamıza rağmen sağlam atıyoruz. 4 kişi başladık, şu an 58 üyemiz var. Bu yardımları düzenli hale getirmek için üyelik sistemini kurduk. Yıllık 160 Frank da üyelik aidatı belirledik.

İnanç: Üylerimiz etkinliklerimize de destek veriyorlar. Ayrıca yardımlarımızı dağıtırken, her yıl bir üyemizi yanımızda götürerek birlikte çalışıyoruz. Çalışmalarımız böyle şekillendi ve düzenli hale geldi.

Yardımlarınız nasıl bir süreçten geçiyor?

İnanç: Başından sonuna kadar kendimiz organize ediyor ve ihtiyaç sahiplerine kendi ellerimizle teslim ediyoruz. Burada elde ettiğimiz yıllık gelirle İstanbul`a gidiyoruz, İstanbul`da toptancılarla ilişkiye geçerek en iyi ve en ucuz malzemeyi alıyoruz.

Aysel: Gitmeden önce zaten çocukları araştırıyoruz. Kıyafet bedenleri, yaşları, hangi sınıfa gidiyorlar, ailede kaç tane çocuk var öğreniyoruz. Genelde bir ailede var olan bütün çocuklara yardım ediyoruz. Bu şeklide o aileyi tüm senenin masrafından kurtarmış da oluyoruz. En son gittiğimiz yardımda adamın birinin 2 kız çocuğu vardı ve bize şunu söyledi:  “500-600 TL masraftan kurtardınız beni“. Bu, köyde yaşayan biri için büyük bir para.

Gideceğiniz yeri ve çocukları nasıl belirliyorsunuz?

Aysel: Öncelikle haritayı önümüze alıyoruz ve gelişi güzel 3 Şehir seçiyoruz. Sonra oranın köylerini araştırıyoruz. Özellikle ekonomisi, gelir kaynağı, ulaşılabilirlik durumuna bakıyoruz. Köyde kaç kişi çalışıyor, kaç genci, kaç yaşlısı var hepsini araştırıyoruz. Sonra telefon edip köy muhtarlarlarıyla konuşuyoruz. Kendimizi ,projelerimizi, yaptığımız çalışmaları ve o köyü neden seçtiğimizi anlatıyoruz. Muhtar aracılığı ile aileye gidip tanışıyoruz sonra. Bu şeklide yardımlarımızı kişiye özel belirleyip, alışverişimizi ona göre yapıyoruz

Ne tür yardımlar yapıyorsunuz?

İnanç: Çoğunlukla okul malzemeleri bunlar. Kitap, defter, kalem, çanta. Kışlık elbise ve  ayakkabılar da var. Ayrıca her gittiğimizde ortalama 280 çocuğa yardım yapıyoruz. 3 yıllık süre zarfında, 600 kadar çocuğa yardım ve hediye paketi götürdük.

Batı illerinde ki köylere de gitmeyi düşündünüz mü hiç?

Aysel: ihtiyaç daha çok Doğu tarafında diye düşünüyorum. Marmara ve Ege`yi de geziyoruz. Oranın en kötü köyüne bile gitseniz bir yaşam standardı oturmuş. Bir gelir kaynağı, aldıkları yardımlar var. Ulaşım daha kolay oralarda, altyapıları oluşmuş. Doğu tarafında ki köylere gittiğimizde ise farklı bir şeyle karşılaştık. Gittiğimiz yerlerin gerçekten ihtiyacı vardı bu yardımlara.

İnanç: Sürekli şehir atlıyoruz ve bir yere bağlı kalmıyoruz. ilk olarak Erzurum`dan başaldık. Sonra Malatya, Bingöl, Dersim, Tokat, Sivas ve Erzincan ile devam ettik. Biz yardımlarımızı yaparken insan ayrımı yapmıyoruz. Bu Azeri de olabiliyor, Ermeni, Kürt, Türk, Alevi, Sünni de olabiliyor. Bizim için önemli olan ihtiyacının olması.

Ne tür tepkilerle karşılaştınız?

İnanç: Oraya gittiğimizde ailelerin teşekkürleri, insanların mutlulukları bir başka oluyor. Bize unutulmadıkları için teşekkür ediyorlar. Yani köylerde kendilerini dışlanmış, unutulmuş hissediyorlar. Böyle bir durumda da çok güzel karşılanıyoruz, samimi ve ailevi bir ortam doğuyor. Herkes evine davet ediyor, çok güzel anılarla geri dönüyoruz buraya. Çok yoruluyor olmamıza rağmen, yaptığımız çalışmalar bizi motive ediyor.

Aysel: Amacımız burada yaşayan gençleri birazcık da olsa duyarlı hale getirmek. Bizler burada gerçekten, sağlıklı, güvenli güzel bir ortamda yaşıyoruz. Ama Türkiye`de öyle değil. Orada durumun biraz farklı olduğunu göstermek istiyoruz gençlere. Köyler çok güzel ama boşalıyor köyler. Oralara ulaşmak çok zor, Bingöl`de bir yayla köyüne gittik. Oraya ulaşmak mümkün değil. Yollar çok kötü. Köylüler orada mağdurlar adeta. Orada ki okullar kapatılıyor,

Daha çok üye edinmek ve çalışmalarını daha çok duyurmak istiyor Bir Avuç Umut gönüllüleri. Daha çok insana yardım etmek, daha faydalı olmak arzusundalar. Bir de hedefleri var; Lise ve Üniversite öğrencilerine 4 yıllık burs vermek. Şu anda da bunun araştırması içindeler.

Son olarak İnanç alıyor sözü;

“Gençleri bilinçlendirmek istiyoruz. Burada ki aileler çocuğa sevgisini parayla veriyor, bu üzücü bir durum. Türkiye`de bir çocuğa bir kalem verdiğinizde o kalemle inanılmaz mutlu oluyor. Burada ki çocuğa İphone 5 alınıyor, çocuk onun değerini bilmiyor. Gençlerin, daha başka yaşamların olduğunu öğrenmeleri lazım. İnsanların hangi durumlarda, neler yaşadığını görmeliler. Yardımlarda aktif bir şeklide yer almak ve  sosyal yaşamda bir şeyler yapmak isteyen gençler her zaman bize ulaşabilirler. Amacımız bu projenin sürekliliği. Bu çalışma başka ülklerde de yapılabilir. Bir Avuç Umut projesi yeter ki devam etsin.“

Projeye dahil olmak isteyen gönüllüler, aşağıda bulunan iletişim bilgilerinden Bir Avuç Umut`a ulaşabilirler.

 

Bir Avuç Umut- Eine Handvoll Hoffnung

Postfach 2321

4002 Basel

Hesap No.:               Basel Kantonalbank

                                    CH 30 0077 0253 1080 92001

Aysel Atıcı:                 +41 (0) 79 758 57 36

İnanç Doğan:            +41 (0) 78 652 99 24

 

 

 

devam etmek için tıklayın

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı