Tarafsızlık Girişimi
SVP tarafından gündeme getirilen “İsviçre Tarafsızlığının Korunması” girişimi, ülkenin “daimi ve silahlı tarafsızlığı” Anayasa’da çok daha katı kurallarla güvence altına alınmasını talep ediyordu. Girişim İsviçre’nin herhangi bir askeri veya savunma ittifakına katılmasını yasaklamayı ve yabancı ülkelerle askeri iş birliklerine daha sıkı kurallar getirmeyi öngörüyordu.
Halk, SVP’nin gündeme getirdiği bu oylama için %69,6 oranında “Hayır“ oyu kullandı.
Girişimin kabul edilmesi durumunda, ekonomik yaptırımlardan askeri iş birliklerine kadar İsviçre’nin uluslararası alandaki hareket alanı önemli ölçüde değişecekti. Destekçiler, İsviçre’nin Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik saldırısının ardından Avrupa Birliği’nin Rusya’ya karşı uyguladığı yaptırımları büyük ölçüde devralmasını tarafsızlık açısından sorunlu buluyordu.
Federal Hükümet ile Federal Meclis’in tavrı
Federal Hükümet ile Federal Meclis’in bu oylama için tavsiyeleri “Hayır“ denilmesi yönündeydi.
1848’den beri Federal Anayasa’da yer alan İsviçre’nin tarafsızlığı maddesi, uluslararası alanda tanınırken, uluslararası hukuk kapsamında da korunuyor. İsviçre’nin, güvenliğini, bağımsızlığını ve refahını koruma bu tarafsızlık maddesine dayandırılıyor.
Federal Hükümet’e göre, Federal Anayasa tarafsızlık konusunda şu anda gerekli hareket alanını sağlıyor. Bu nedenle Federal Hükümet, tarafsızlık hukuku çerçevesinde, değişen koşullar altında bile İsviçre’nin çıkarlarını koruyabilir. Hükümet, SVP’nin girişiminin bu alanı kısıtlayacağını savunuyordu.
Özellikle de askeri ve güvenlik iş birliklerinin sınırlandırılmasından endişe eden Federal Hükümet’e göre, İsviçre’nin yabancı ülkelerle ortak askeri eğitimler ve güvenlik alanındaki iş birlikleri, ülkenin olası krizlere hazırlanması açısından önem taşıyor.
Federal Meclis’te sandalyeleri bulunan SVP dışındaki tüm partiler de bu girişime karşı çıkıyorlardı.
Gıda Girişimi
İsviçre’nin tarım ve gıda politikasını köklü biçimde değiştirmeyi hedefleyen “Gıda Girişimi” halk tarafından reddedildi.
Girişim, İsviçre’de tüketilen gıdanın en az %70’inin yerli üretimle karşılanmasını, bitkisel gıda üretiminin artırılmasını, pestisit ve gübre kullanımının azaltılmasını ve temiz içme suyunun daha iyi korunmasını öngörüyor.
Halk, bu oylama için %72,9 oranında “Hayır“ oyu kullandı.
Girişim komitesine göre İsviçre’deki mevcut tarım sistemi, özellikle kriz dönemlerinde İsviçre nüfusunun gıda ihtiyacını güvence altına almak için yeterli değil. Komite ayrıca içme suyunun yeterince korunmadığını da savunuyordu.
Girişimin önemli unsurlarından biri, İsviçre tarımının üretim yapısının değiştirilmesiydi. Buna göre İsviçre’nin gelecekteki gıda politikası daha fazla yerli üretime dayanmalı. Girişim komitesine göre İsviçre tarımı bugün ülkenin gıda ihtiyacının yarısından biraz daha azını karşılıyor. Geri kalan gıda ihtiyacı ise ithalat yoluyla karşılanıyor. Girişimin hedefi, bu dışa bağımlılığı önemli ölçüde azaltmaktı.
Girişimin kabul edilmesi durumunda, gelecekte İsviçre’de tüketilen gıdanın en az %70’inin ülke içinde üretilmesi hedeflenecekti.
Federal Hükümet ile Federal Meclis ne diyordu?
Federal Hükümet ile Federal Meclis bu girişimin reddedilmesini tavsiye ediyorlardı.
Federal Hükümet özellikle %70’lik yerli üretim hedefinin gerçekleştirilmesi için devletin tarımsal üretim ve tüketicilerin beslenme alışkanlıklarına önemli ölçüde müdahale etmek zorunda kalabileceğini savunuyordu. Hükümete göre böyle bir politika yüksek maliyetlere yol açabilir. Ayrıca tüketicilerin gıda konusunda sahip olduğu tercihlerin de sınırlandırılması riski bulunuyor.
Federal Hükümet, İsviçre’nin gıda güvenliğinin yalnızca yerli üretimin artırılmasıyla sağlanamayacağını, ithalatın da ülkenin gıda tedarik sisteminde önemli bir rol oynadığını düşünüyor.
Federal Hükümet ile benzer görüşe sahip olan Federal Meclis de, bu hedeflerin gerçekçi olmadığını ve uygulanmasının hem devlet hem de tüketiciler açısından önemli maliyetler yaratabileceğini savunuyordu.
